Ankara-Yenimahalle'nin İlk Evleri

Geçmiş ile ilgili bilmediklerimi öğrenmek beni her zaman heyecanlandırmıştır.

Yenimahalle gerçekten Ankara'nın belediye başkanlarından Ragıp Tüzün beyin büyük bir başarısıdır. O mahallede oturanların ve oradan yetişen kuşakların ülkemiz için önemini en çok orada yetişen bizler biliyoruz.

Biz Yenimahalle'ye 1955 yılında taşındığımızda yolları, okulları yapılmış, ulaşımı sağlanmış bir mahalle bulmuştuk. O zamanlarda 1948-55 yılları arasında yaşanan zorluklar pek anlatılmazdı. Yaratılan güzellikler yaşanan zorlukları unutturmuştu anlaşılan.

55 yıl sonra biraraya geldiğimiz zaman eskilerde yaşananları öğrenmemiz mümkün oluyor. Ben beşinci duraktaki fırını ramazanlarda pide yaptırmak için girdiğim kuyruklardan hatırlarım. Okulların yapımı bitmeden önce ilkokulun o fırının üstünde okunduğunu şimdi öğreniyorum.
Daha önce, camcıda okunduğunu bile öğrendim Engin Armay kardeşimden.


Gene ondan öğrendiğim ilk yapılan üç ev beni çok etkiledi. 1948 yılında 9-10. durakta bulunan camiinin altında ilk ev başlıyor, bunu beşinci durakta benzin istasyonu arkasındaki sokakta bir ev izliyor. Engin'in babası Türkiye Elektrik Etüd İdaresinde çalışan bir elektrik mühendisi(İTÜ37). Onlar da 4. durakta İkili sokaktan aşağı inip sağa dönünce sağ kolda üçüncü evde inşaata başlıyorlar. Bu da Yenimahalle'nin üçüncü evi. 1948'de başlayan inşaat 1949 yılında bitiyor ve taşınıyorlar. O yıl Engin daha 6 yaşında. 1950 yılında camcının bulunduğu bina ilkokulu oluyor ve orada okuyor, 1951 yılında fırının üstüne geçiyor. 1953 yılında Barbaros İlkokulu açılınca oraya gidiyor. Ben de aynı okulda 1955 yılında 4. sınıfa gittim

Bizim bildiğimiz açık alanların da evlerle dolu olduğu günümüzde bizim yaşadığımız Yenimahalle'yi yolları yapılmakta olan ve üç ev inşaatının görüldüğü boş bir arazi olarak düşünmek hiç kolay değil.

Rukiye Törüner Öğretmenimizdi

53 yıl sonra Rukiye öğretmenim sayesinde Arif Nazlıoğlu kardeşimle tekrar tanıştık.
Arif Nazlıoğlu YMKL626364 grubumuza katıldı. 1965 yılından beri Yenimahalle ile bağlantısı kopmuş. Grubumuza gönderdiği iletide Barbaros İlkokulunda okuduğunu ve öğretmeninin Rukiye Törüner olduğunu yazmış. Bende 10 Mart 1957 tarihinde çekilmiş olan ilkokul sınıf fotoğrafı bu olayı aydınlatır diye düşündüm. Dün akşam bilgisayar başında sohbet ederken fotoğrafı gönderdim ben öğretmenimin sağındayım demez mi....Ben de öbür yanındayım...Yüzümün bir kısmı çıkmamış. Dünyalar bizim oldu.

Rukiye öğretmenim çok sevecen ve bilgili bir öğretmendi ve bizleri çok iyi yetiştirdi. Eşi Enver Törüner de öğretmendi. En önemlisi oğulları Attila benim en sevdiğim arkadaşlarımdan biri oldu. Liseyi aynı sınıfta okuduk. İstanbul'a sınavlara beraber gittik Beraber yurtta kaldık plajlara gittik, İstanbul'un tadını çıkarttık. Lisemizin 50.Yıl toplantısında Attila'dan öğretmenimin haberlerini aldım. Antalya'da olduğunu öğrendim.

Bunlar da o günlerden kalan belgeler. Biz Yenimahalle'ye1955 yılında geldik. Ben Barbaros İlkokulunda 4. ve 5. sınıfları okudum.

Bu fotoğrafta kendini veya yakınını bulan kişiler bizleri bulur diye bekliyoruz.

Appendix

12 Nisan 2009 Pazar günü sindirim sorunu ile Akademik Hospital acil kısmında başlayan gelişmeler 15 Nisan Çarşamba günü yapılan kontrolda apandisit tanısı ile belirli bir durum aldı. Eşim, oğlum ve ben o gün içinde operasyon yapılmasına karar verdik. 16.15-17.15 saatleri arasında gerçekleşen operasyon dağılmış bir appendixin ortaya çıkması ile doğru ve çabuk karar vermemizin ne büyük bir şans olduğunu gösterdi. İnsan ve yetkin olarak kendilerine şükran borcum olan kişileri de belirtmek istiyorum. Eşim Şule ve Oğlum Umut başta gelmek üzere. Acil serviste o gün görevli olan İç hastalıkları uzmanı Dr.Suna Yapılı'ya ve tanıyı ilk koyan başhekim Uzm.Dr. Türkan Özer'e ve ona yardımcı olan değerli hocam Prof.Dr.Özdemir Aktan'a minnet borçluyum. İlk defa genel anestezi altında geçirdiğim operasyonda beni karşılayan Anestezi Dr. Doç.Dr.Tümay Umuroğlu ve operasyonu gerçekleştiren Asistan Op.Dr.Fikret Düşünceli ve değerli insan Op.Dr. Prof.Dr.Özdemir Aktan'a görevli hemşire ve teknisyenlere teşekkür ediyorum. Bu arada iki gece hastahanede bana bakan pırıl pırıl genç hemşire ve bakıcılara da gönül borcum var. Benim özel yaşamımda bu olaylar gelişirken kahraman insan Türkan Saylan'ın verdiği kavga ve sonunda karanlık gecelerin çok uzun sürmeyeceğinin anlaşılması bana verilen ilaç ve serumlar kadar etkili oldu.

İlk kompozisyon sınavım

Elime eski bir belge geçti. Dahi anlamına gelen de harfini ayırmaya niçin bu kadar dikkat ettiğimi şimdi anladım. Ciddi bir öğretmeni ve kağıdı nasıl okuduğunu göstermesi bakımından da iyi bir örnek. Öğretmenimin uyarılarının önemi dışında bana verdiği not da teşvik edici. Bu kompozisyon benim çocuk zayıflığımı çok güzel yansıtıyor. Okuduğum kitap sayısı sınırlı, fikir üretmede hayal gücüm zayıf. Sınav baskısı üzerimde ve hep aynı şeyleri tekrarlıyorum. Yazıyı bitirecek kadar malzemem yok ama gene de bitmiş sayılabilir. Öğretmenimiz çok sert ve notu kıt bir hanımdı. Süheyla ismini uyduruyor veya yakıştırıyor da olabilirim. Ama elimde çok sağlam bir bağlantı var. Cengiz Toklu arkadaşımın evine karşı girişi camlı bölmeli bir evde otururdu. Onun öğretmenin ismini daha iyi hatırlaması gerekir. Süheyla ismi doğruysa ben bile 52 yıl sonra hafızamın kuvvetli olduğuna inanacağım.

Maalesef doğru isim Süeda Ciritli imiş. 03.04.2021